Ιδού τα   11,6 δισ του Μεσοπροθέσμου, χωρίς να επιβαρυνθούν τα μόνιμα υποζύγια.

       Στο ερώτημα  , που επανειλημμένως  τέθηκε προεκλογικά,  για  το πώς θα εξευρεθούν τα 11,6  δισεκ. ευρώ  που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στρατηγικό πλαίσιο  για τα έτη 2013 και 2014, τα τέως  κόμματα εξουσίας του  δικομματισμού απέφυγαν  επιμελώς να απαντήσουν με σαφήνεια, δεσμεύτηκαν  όμως ότι δε θα  γίνουν οριζόντιες  περικοπές σε μισθούς και συντάξεις ούτε θα επιβληθούν νέοι φόροι, εκτός βέβαια από τον ειδικό φόρο  κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, του οποίου η τιμή θα  εξισωθεί με την τιμή του πετρελαίου κίνησης, με πρόσχημα την πάταξη του λαθρεμπορίου.

     Επειδή όμως οι προεκλογικές δεσμεύσεις  μετεκλογικά συνήθως λησμονούνται και προκειμένου να μη γίνουν ξανά περικοπές μισθών και συντάξεων ούτε να επιβληθούν νέοι φόροι, ας  εξετάσουμε εάν υπάρχει άλλος τρόπος εξεύρεσης του ποσού.

     Κατά την άποψή μου, είναι δυνατό να εξοικονομηθούν τα χρήματα, αρκεί να  υπάρξει πολιτική βούληση και να εφαρμοστούν επιτέλους  οι διατάξεις  της παραγράφου 3 του άρθρου  15 του Ν. 3888/2010, σύμφωνα με τις οποίες: «  Σε προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία, ο φορολογούμενος μπορεί να κληθεί να αποδείξει είτε την πραγματική πηγή ή αιτία προέλευσής της, είτε ότι φορολογείται από άλλες διατάξεις, είτε ότι απαλλάσσεται από το φόρο με ειδική διάταξη, προκειμένου αυτό να μην φορολογηθεί ως εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων της χρήσης κατά την οποία επήλθε η προσαύξηση.»

    Ακόμα,  καθορίζεται  ότι  η προσαύξηση της περιουσίας αναφέρεται σε κινητή ή ακίνητη περιουσία οποιασδήποτε  μορφής, ήτοι:  καταθέσεις, χρεόγραφα, (μετοχές, τοκομερίδια), οικόπεδα, σπίτια, αυτοκίνητα, σκάφη, αεροσκάφη κλπ.

   Ερμηνεύοντας  την παραπάνω  διάταξη  το Υπ. Οικονομικών, με σχετική εγκύκλιο  (ΠΟΛ 1095/2011)  διευκρίνισε συνοπτικά ότι  εισόδημα του οποίου δεν προκύπτει σαφώς η πηγή ή αιτία προέλευσης λογίζεται ως εισόδημα προερχόμενο από ελευθέρια επαγγέλματα και  φορολογείται με τις γενικές διατάξεις .  Δηλαδή, η προσαύξηση περιουσίας που προέκυψε πριν ή μετά τις 30-9-2010,   φορολογείται στη χρήση που από τον έλεγχο διαπιστώνεται ότι επήλθε,  συναθροιζόμενη με τα δηλωθέντα φορολογητέα εισοδήματα και με βάση την κλίμακα του άρθρου 9 του νόμου 2238/1994, της οποίας το ανώτερο κλιμάκιο φορολογίας για την χρήση 2011 είναι 45%.

    Για να γίνει πιο κατανοητός ο τρόπος φορολόγησης της προσαύξησης  της περιουσίας η οποία  προκύπτει από καταθέσεις που δεν καλύπτονται από τα  δηλωθέντα εισοδήματα των φορολογικών δηλώσεων,  αλλ’  ούτε και μπορούν να δικαιολογηθούν από άλλες  αφορολόγητες πηγές, ας υποθέσουμε 

ότι από το ποσό των 70 δισεκ. ευρώ, τα οποία  - κατά δήλωση του κ. Βενιζέλου-  έχουν  αναληφθεί από τραπεζικούς λογαριασμούς  και έχουν μεταφερθεί σε Τράπεζες του εξωτερικού ή σε  φορολογικούς παραδείσους ή όπου αλλού,    ποσό των  50 δισεκ. ευρώ δεν καλύπτεται από τις φορολογικές δηλώσεις.   Τότε  η αρμόδια Δ.Ο.Υ.,  επικαλούμενη το παραπάνω  φορολογικό πλαίσιο, μπορεί  να εκδώσει σχετικό φύλλο ελέγχου και να καταλογίσει φόρους ύψους  22,5 δισεκ. ευρώ , εκτός των προσαυξήσεων λόγω ανακρίβειας (ποσ. 2% ανά μήνα και μέχρι 120%).

 Για την είσπραξή τους  απλά και  μόνο   απαιτείται νομοθετική ρύθμιση  ταχείας  έκδοσης του φύλλου ελέγχου  με  βάση την κίνηση του λογαριασμού του υπόχρεου.

  Απτό παράδειγμα εφαρμογής  της παραπάνω  ρύθμισης αποτελεί η εκούσια υποβολή  συμπληρωματικής  δήλωσης από ιερέα ποσού ενός εκ. ευρώ  , όπως έχει δημοσιευθεί , και η καταβολή φόρου  570.000€ περίπου.

  Δικαιολογημένα, λοιπόν,  αναρωτιέται κανείς: Γιατί  ως σήμερα  δεν εφαρμόστηκε  ο Νόμος,  τη στιγμή  μάλιστα που είναι γνωστό, και επιβεβαίωσε και ο πρώην υπουργός Οικονομικών και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος στη συνάντησή του με τους  νέους επιχειρηματίες, ότι  δεκάδες δισεκ. ευρώ  υπάρχουν σε καταθέσεις και σε άλλα  χρηματοοικονομικά ή μη προϊόντα στο εξωτερικό;

    Βεβαίως, από έλλειψη πολιτικής βούλησης  εφαρμογής του νόμου διέπεται και  ο  Πρόεδρος της Ν.Δ κ. Σαμαράς, ο οποίος ουδεμία δέσμευση ανέλαβε και δήλωσε  μάλιστα ότι θα προβεί σε φορολογική αμνηστία σε  όσους έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό!.

   Δε λείπει, άραγε, η πολιτική βούληση,  για να μη θιγούν οι έχοντες και κατέχοντες, μολονότι ο λαός με την υπερφορολόγηση και τις περικοπές μισθών και συντάξεων έχει οδηγηθεί στην εξαθλίωση;

     Ας  ελπίσουμε ότι η νέα  Κυβέρνηση που θα σχηματισθεί, όποτε σχηματισθεί, θα λάβει  σοβαρά υπόψη την  παραπάνω πρόταση και θα εφαρμόσει τις διατάξεις του νόμου 3888,  εξασφαλίζοντας έτσι άμεσα πρωτογενή πλεονάσματα και αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης  και κυρίως της αξιοπιστίας  της  Χώρας μας.

Θυμήθηκαν τη Νομαρχιακή και το ρόλο της..
Κύριε Δ/ντή,
Αφού  συγχαρώ τον  συντάκτη του  πολιτικού ρεπορτάζ  με τον τίτλο  ¨Ετεροπροτάσεις ……στο φουλ  για το  ΠΑΣΟΚ ¨ ,  κ. Χ. Καζάκου  και ειδικότερα για τις αναφορές του ότι: ¨Θυμήθηκαν την νομαρχιακή και το ρόλο τους ¨,  ότι: ¨τι νόημα έχουν αυτά σε ένα ΠΑΣΟΚ  που θέλει να κάνει  νέα αρχή , το γνωρίζουν οι ίδιοι , πάντως δεν εκπέμπουν το κατάλληλο μήνυμα  προς την κοινωνία ¨   επιτρέψτε μου να  προσθέσω  και τα ακόλουθα:
  Πρώτον,  συμφωνώ  απόλυτα  με τον απαξιωμένο από την κοινωνία ρόλο της Νομαρχιακής Επιτροπής , η οποία  από πολιτικό όργανο έχει μετατραπεί σε εισηγητικό   υποψηφίων  για τις τοπικές ή   βουλευτικές εκλογές και τίποτε άλλο !
Δεύτερον, η συμμετοχή  στις όποιες συνεδριάσεις  των μελών εξαντλείται μόνον  στην πρόταση    υποψηφίων ,  χωρίς κανόνες  , χωρίς αντικειμενικά κριτήρια και  ερήμην των τοπικών μελών  και εκλεκτορικών  σωμάτων.
 Τρίτον, δείγμα αυτής της ανυπαρξίας  σε επίπεδο κομματικό ήταν και η συνεδρίαση  για την ανάδειξη υποψηφιοτήτων, όπου τα μέλη της Νομαρχιακής  εξαντλήθηκαν σε ετεροπροτάσεις , χωρίς να προβληματιστούν ή να αναλύσουν το φαινόμενο της έλλειψης  αυτοπροτάσεων και χωρίς να αιτιολογήσουν  την ετεροπρότασή  τους.
  Τέταρτον, η μοναδική αυτοπρόταση του κ. Κασή  κατά την άποψή μου είναι επαινετή, καθότι κάθε ετεροπρόταση κομματικού μέλους  θεωρώ ότι κινείται στην σφαίρα   δημιουργίας  και μόνο εντυπώσεων  και  πρόσκαιρης  προβολής ατόμων και ίσως είσπραξης από μέρους τους ευχαριστιών.
    Όλα αυτά  από τα  καθοδηγητικά  μέλη  δεν  λήφθηκαν υπόψη  και στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα, αναμένονται πειστικές, απλές, σαφείς, κατανοητές και, κυρίως, συγκεκριμένες απαντήσεις.
  Ίσως , ακόμη να μην έχουν αντιληφθεί ότι με αοριστολογίες ,  γενικότητες και πρακτικές  του παρελθόντος  το μέλλον της χώρας και των πολικών κομμάτων  δύσκολα  θα καταστεί βιώσιμο.
 Με τιμή
Γ. Κρανάς

Ο επόμενος δρόμος για την διαχείριση του χρέους.

      Είναι γενικώς παραδεκτό ότι το χρέος της Χώρας μας ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι υπερβολικό  και δυσκόλως, αν όχι μη διαχειρίσιμο. Είναι επίσης πανθομολογούμενο ότι την κύρια ευθύνη για τη  διόγκωσή του τη φέρνει το πολιτικό  μας  σύστημα που για λόγους μικροκομματικής πολιτικής δε φρόντισε να νοικοκυρέψει τα οικονομικά και να  λάβει μέτρα αναπτυξιακά. Γι΄ αυτό είναι ουτοπία να  πιστεύει κανείς  ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα που μας  έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας είναι ικανό να μας βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο. Άλλωστε, η πολιτική που εφαρμόστηκε και εφαρμόζεται ως τώρα με την  οριζόντια περικοπή  μισθών και συντάξεων και την  επιβολή άδικων  αντιλαϊκών φορολογικών βαρών βάθυνε τη ύφεση, με  αποτέλεσμα  την αύξηση των  ελλειμμάτων και  συνακόλουθα του χρέους.

  Βέβαια, η  αναδιάρθρωση του χρέους (PSI)  όχι μόνο  δεν ελαφρύνει  από τους ώμους  των Ελλήνων  το βάρος, αλλά το κάνει πιο βαρύ , γιατί  το χρέος  με το δάνειο των 130 δισεκ. ευρώ  ανέρχεται πάλι στα ίδιο ποσό.

  Γι΄ αυτό, κατά  τη γνώμη  μου, επιβάλλεται α κηρυχθεί  ως παράνομο  και  επαχθές και να  διεκδικηθεί  δικαστικά  η διαγραφή του.

      Πράγματι, το χρέος μας,  αν όχι στο σύνολό του, κατά ένα σημαντικό τουλάχιστον μέρος είναι παράνομο και επαχθές για τους εξής λόγους:

    Είναι κοινή πεποίθηση ότι μεγάλες εταιρείες  δανειοδότριων χωρών  δωροδόκησαν πολιτικούς επί σειρά ετών,  προκειμένου να υπογράψουν συμβάσεις ανάληψης έργων, τα οποία εκτελέστηκαν με δάνεια.

  Υπέρογκα δανεικά χρήματα  δαπανήθηκαν για την οργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων  και την κατασκευή των ολυμπιακών έργων, τα οποία μετά τη διεξαγωγή της ολυμπιάδας αφέθηκαν στην τύχη τους, με αποτέλεσμα να  ρημάζουν και να μεταβάλλονται σε  ερείπια.

 Επίορκοι πολιτικοί χρέωσαν τη χώρα μας για την  αγορά – ίσως και κατόπιν  πιέσεων- οπλικών  συστημάτων και μάλιστα ελαττωματικών ( υποβρύχια, άρματα μάχης….).

   Τα δάνεια  σπαταλήθηκαν για  μικροκομματικές σκοπιμότητες και  εκμαυλισμό συνειδήσεων για λόγους ψηφοθηρικούς, χωρίς να διοχετευτούν στην παραγωγή και την ανάπτυξη.

 Η Ε.Ε.  γνώριζε  την οικονομική κατάσταση της χώρας μας και εντούτοις δεν έπαιρνε κανένα μέτρο, για να μας αποτρέψει από παράλογους δανεισμούς,  να μας πιέσει, όπως  όφειλε , για τον περιορισμό  των ελλειμμάτων, ενώ χωρίς κανέναν έλεγχο δεχόταν τα πλαστά  στατιστικά στοιχεία, για εξυπηρέτηση ίσως εθνικών συμφερόντων τους.

  Η κεντρική  Τράπεζα  της  Γερμανίας , ίσως  και άλλων  ευρωπαϊκών  χωρών, παρά  την κρίση, το 2011 αύξησε σημαντικά τα κέρδη της από τους τόκους των δανείων που μας  χορήγησε.

    Τα δάνεια που μας  χορηγούνται αναλώνονται για την  πληρωμή  των τοκοχρεολυσίων και μόνο, με τίμημα την επαχθή λιτότητα που  βαθαίνει την ύφεση, αυξάνει τα ελλείμματα και συνεπώς και το χρέος.

  Για τη σταθεροποίηση δήθεν της  οικονομίας μας, διαλύθηκε το Κράτος Πρόνοιας, καταρρακώθηκε το  Ε.Σ.Υ.  ( οι ασφαλισμένοι μισθωτοί και συνταξιούχοι  εξακολουθούν  να πληρώνουν  για υγειονομική  περίθαλψη, χωρίς και να έχουν στην ουσία),  υποβαθμίστηκε η παιδεία, μειώθηκαν οι δημόσιες επενδύσεις για  δημόσια έργα, με αποτέλεσμα  την εκτίναξη της  ανεργίας, δεν  υπάρχει ρευστότητα στην αγορά- μολονότι οι τράπεζες επιδοτήθηκαν  τα δύο τελευταία χρόνια με  125 δις. Ευρώ- και ως  εκ τούτου κλείνουν οι  μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολλαπλασιάστηκαν οι φτωχοί, οι άστεγοι, τα συσσίτια και οι άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν τροφή στα σκουπίδια, η κατάθλιψη έχει  καταντήσει μάστιγα και αυξήθηκαν  οι αυτοκτονίες. Όλα αυτά συντελέστηκαν δήθεν για το λαό χωρίς όμως να  γνωρίζει ή και να ρωτηθεί ο λαός.

 Απ΄ όλα τα παραπάνω, και πολλά άλλα που  δεν  αναφέρονται  για λόγους οικονομίας , γίνεται φανερό ότι το χρέος είναι παράνομο και επαχθές,  γι΄ αυτό και  ο λαός πρέπει να  αφυπνιστεί, να πάρει την τύχη στα χέρια του και να  επιλέξει μια λογιστική επιτροπή από  ειδήμονες- όχι βέβαια πολιτικούς- , η οποία θα διερευνήσει αν και κατά πόσο το χρέος  μας  είναι παράνομο και επαχθές, ώστε να διεκδικήσει δικαστικά τη διαγραφή του. Μόνο τότε υπάρχει η δυνατότητα για οικονομική ανάπτυξη και  ευημερία των πολιτών.

Φτάνει  πια  ο εμπαιγμός!

.

     Είναι γεγονός ότι σήμερα  η χώρα μας, για να ορθοποδήσει, χρειάζεται και το τελευταίο ευρώ μας. Δικαιολογημένη, λοιπόν, η επανέκκληση του Αντιπροέδρου και Υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης για επανακατάθεση στις  ελληνικές τράπεζες  των οικονομιών που, λόγω του φόβου για  πιθανή χρεοκοπία,  αποσύρθηκαν , καθώς  και η απειλή  για  έλεγχο των καταθέσεων  ύψους πάνω  από 100.000 €,  που  φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό,  με αποτέλεσμα την απώλεια εσόδων  από τόκους που ξεπερνούν τα 2,5 δισεκατομμύρια.

     Η έκκληση όμως αυτή εγείρει πολλά ερωτήματα και προβληματισμούς , όπως:

 Ποιοι ευθύνονται για τη  δημιουργία  κλίματος ανασφάλειας  στην ελληνική κοινωνία,      αν  όχι  οι κυβερνώντες,  οι οποίοι εφάρμοσαν και  εφαρμόζουν την  πολιτική του ¨σοκ και δέους¨, προκειμένου να επιβάλουν τα άδικα αντιλαϊκά μέτρα,   με αποτέλεσμα  την απόσυρση  των καταθέσεων από τις Ελληνικές Τράπεζες;

     Μήπως  η απόσυρση των καταθέσεων μικροκαταθετών οφείλεται στην αδυναμία κάλυψης των  οικογενειακών αναγκών, λόγω της πρωτοφανούς άδικης και ισοπεδωτικής οριζόντιας περικοπής μισθών και συντάξεων, λόγω  της επιβολής δυσβάσταχτων φόρων αλλά και του υψηλού κόστους ζωής;

    Ενώ μας ζητούν να αφήσουμε ή να επανακαταθέσουμε τις οικονομίες μας, όσες απέμειναν, γιατί οι ίδιοι δε  δημοσιοποιούν τη λίστα όσων έβγαλαν τα χρήματά τους στην Ελβετία ή σε  άλλες τράπεζες του εξωτερικού; Μήπως στη λίστα αυτή  εμπεριέχονται και μέλη του πολιτικού συστήματος, όπως αρχίζει να διαρρέει τον τελευταίο καιρό;

   Επιπλέον, δεν  είναι άξιο απορίας που ακόμα και τα  κόμματα της αριστεράς δεν απαίτησαν τη δημοσίευση της λίστας;

    Εξάλλου, πώς μπορεί  να ερμηνευθεί  η αδράνεια  που παρατηρείται στο  να ελεγχθούν   τα 550 εμβάσματα των βουλευτών για την περίοδο 2010 και 2011  καθώς και άλλων καταθετών με συνέπεια,   τη  μη εφαρμογή  του φορολογικού πλαισίου ( ν. 3888/2010) που ορίζει  ότι:  Κάθε κατάθεση, κινητή ή ακίνητη περιουσία  οποιασδήποτε μορφής, όπως οικόπεδα, σπίτια, αυτοκίνητα, σκάφη , αεροσκάφη, πάσης φύσεως χρεόγραφα, καταθέσεις κ.λ.π  της οποίας η πηγή προέλευσης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τον φορολογούμενο που φέρνει και το βάρος της απόδειξης , θα φορολογείται  με τις γενικές διατάξεις, δηλαδή με τους συντελεστές από 18% έως 45%, αφού προηγουμένως  συνεκτιμηθούν τα πραγματικά στοιχεία.

  Γιατί, έως και τώρα, δεν έγινε η διασταύρωση των  φορολογικών δηλώσεων με τις καταθέσεις των προαναφερόμενων, τη  στιγμή μάλιστα που  η ζήτηση για αγορά ακινήτων   στο Λονδίνο είναι αξιοσημείωτη και Άγγλοι μεσίτες τους θεωρούν ως  τους καλύτερους πελάτες;

   Πώς  μπορεί να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι όλα τα μέτρα λαμβάνονται με κατεύθυνση τη  σωτηρία ή  την αύξηση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων και των τραπεζών, που  είναι οι κύριοι υπαίτιοι για τη δημιουργία της  κρίσης, ενώ μαστίζουν και οδηγούν στην εξαθλίωση και την απόγνωση το λαό;

   Φτάνει, λοιπόν , πια ο εμπαιγμός και τα επικοινωνιακά τερτίπια. Ο λαός απαιτεί αλήθεια και ειλικρίνεια ΄ απαιτεί έργα και όχι λόγια, ή, καλύτερα, τα λόγια  να συνοδεύονται ταυτόχρονα και από έργα ( ¨αμ΄έπος αμ΄έργον¨). Ο κόμπος  έφτασε  στο χτένι και, αν δεν υπάρξει αλλαγή πλεύσης, ώστε τα βάρη της  οικονομικής προσαρμογής να τα επωμιστούν και οι έχοντες και κατέχοντες, δεν πρέπει να θεωρούνται απίθανες δικαιολογημένες κοινωνικές  αναταραχές ή, το λιγότερο, επίταση συμπεριφορών και αποδοκιμασιών, όπως αυτές μαθητών στις  παρελάσεις, ή, το χειρότερο, ανάδειξη και επιβολή τυράννων.

 

Ανάλγητη και άδικη για τα χαμηλά ειλικρινή εισοδήματα η οριζόντια εφαρμογή των τεκμηρίων.

                                                                     

  Η χώρα βρίσκεται σήμερα σε εξαιρετικά δυσχερή θέση, με κίνδυνο να περιθωριοποιηθεί. H ανάθεση της πρωθυπουργίας στο Λουκά Παπαδήμο άμβλυνε σε κάποιο βαθμό το κλίμα δυσπιστίας σε βάρος της χώρας , πλην όμως  τα προβλήματα  που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση  είναι πολλά και εξαιρετικά δύσκολη η διαχείρισή τους. Όμως η  επαναξιολόγηση ορισμένων πολιτικών και δημοσιονομικών μέτρων  θα ήταν χρήσιμη.

    Ένα από αυτά τα μέτρα που πρέπει άμεσα να επανεξεταστεί,  είναι  και η οριζόντια εφαρμογή των  αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης , ή αλλιώς  τεκμηρίων.

   Ο  σκοπός των τεκμηρίων δεν πρέπει να είναι η άσκηση φοροεισπρακτικής πολιτικής αλλά η προσέγγιση   των πραγματικών εισοδημάτων κάθε πολίτη με σκοπό την πάταξη της φοροδιαφυγής, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι σε όλες τις περιπτώσεις η εφαρμογή του τεκμηρίου εμφανίζει την πραγματική εισοδηματική κατάσταση του φορολογουμένου, με αποτέλεσμα άλλες φορές να υπάρχουν αδικίες, ενώ άλλες  τα πραγματικά εισοδήματα που δε δηλώνονται να είναι πολλαπλάσια των τεκμαρτών.

  Φέτος, για το Οικον  έτος  2012,  δηλαδή  για τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2011,  το υπουργείο Οικονομικών, επιχειρώντας να στήσει ακόμα ένα μπλόκο στη φοροδιαφυγή, όχι μόνο αύξησε τα τεκμήρια διαβίωσης από 10% έως 70%,  και στο 200% για σκάφη αναψυχής, αλλά μείωσε και το αφορολόγητο όριο  στις 5.000€ από 1.1.2011.

      Έτσι ,  χιλιάδες φορολογούμενοι θα φορολογηθούν για πρώτη φορά , εξαιτίας της οριζόντιας εφαρμογής των τεκμηρίων ,  για  υψηλότερα εισοδήματα σε σχέση με τα δηλωθέντα . Αυτό θα αποτυπωθεί στα εκκαθαριστικά που θα πάρουν οι φορολογούμενοι από τις  φορολογικές δηλώσεις  που θα υποβληθούν φέτος. 

    Θύματα της αναπροσαρμογής των τεκμηρίων θα είναι  οι χαμηλόμισθοι, οι μικροσυνταξιούχοι ,οι ειλικρινείς επιτηδευματίες και οι ελευθεροεπαγγελματίες,  των  οποίων τα έσοδά τους   προέρχονται από  ελεγχόμενες πηγές, όπως είναι οι  φορείς του δημοσίου, και επομένως δεν μπορούν   να φοροδιαφεύγουν.

      Για παράδειγμα, χαμηλόμισθος με ετήσιο εισόδημα 8.000 € που  κατοικεί σε μονοκατοικία 80 τ.μ. στο νομό Ιωαννίνων και διαθέτει Ι.Χ. αυτοκίνητο 1.400 κ.ε. , με το σύστημα των τεκμηρίων το εισόδημά του ανέρχεται σε 12.040 € (3.840 € για την κατοικία , 5.200 € για το αυτοκίνητο  και   3.000 €  για το ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης) , ήτοι μεγαλύτερο  κατά 4.040€  σε σχέση με το πραγματικό  του εισόδημα. 

     Ο φόρος δε που  θα κληθεί να πληρώσει για το τεκμαρτό εισόδημα των 12.040 €  ανέρχεται σε 707,20 € , αντί  για 300€  που θα πλήρωνε με βάση το πραγματικό του εισόδημα και τη νέα κλίμακα που ισχύει  αναδρομικά από 1.1.2011,  ενώ δεν θα πλήρωνε καθόλου φόρο με το προηγούμενο   αφορολόγητο όριο των 12.000€.

   Αν, στο παράδειγμά μας,  ο  φορολογούμενος ήταν έγγαμος,  τότε το εισόδημα  θα ανερχόταν από το αυξημένο ελάχιστο τεκμήριο διαβίωσης των 5.000€ στο ποσό των   14.040 € , οπότε και  θα καλούνταν να πληρώσει   φόρο  1.067,20 € ( μη υπολογιζόμενης της προκαταβολής ποσοστού 55%)  ,  

, αντί για   300€  που θα πλήρωνε με βάση το πραγματικό εισόδημα και τη νέα κλίμακα και  367,20 € που θα πλήρωνε  από τη φορολόγηση του  τεκμαρτού  εισοδήματος άνω των 12.000 €.

   Ο συνδυασμός λοιπόν του μειωμένου αφορολογήτου και των αυξημένων τεκμηρίων για το έτος 2011 έχει ως αποτέλεσμα  να εμφανίζονται εισοδήματα τεκμαρτά μεγαλύτερα των πραγματικών, η φορολόγηση των οποίων τους εξωθεί στην εξαθλίωση.

     Για το λόγο  αυτό  επιβάλλεται  άμεσα,  παρά τη  δύσκολη περίοδο που περνάει η χώρα μας,  να επανεξεταστούν τα τεκμήρια,  τουλάχιστον για τα εισοδήματα των παραπάνω κατηγοριών,  στα οποία  κατά τεκμήριο δεν υπάρχει φοροδιαφυγή. Ειδικότερα ,είναι δίκαιο να μην ισχύσουν  τα τεκμήρια τουλάχιστον μέχρι του  ποσού του πρώην αφορολόγητου ορίου των 12.000 €, ώστε οι κατηγορίες αυτές  να φορολογηθούν  με τα πραγματικά τους εισοδήματα.

    Είναι αρκετή η συνεισφορά τους  από  την οριζόντια εφαρμογή  του Ειδικού τέλους Ακινήτων  και δε χρειάζονται και άλλα βάρη  για να  συμψηφίσει το αναποτελεσματικό ( σκόπιμα;) κράτος   τη χασούρα από  τη  μη φορολόγηση  των κεφαλαίων που  έχουν οδηγηθεί στις Ελβετικές Τράπεζες , τις Τραπεζικές θυρίδες  και στις εξωχώριες εταιρείες.  Φτάνει πια!

Οι τελευταίες ημέρες της Πομπηίας.

                                               

    Πιθανόν να ταίριαζε  αυτός ο τίτλος  στα όσα τελευταία  συμβαίνουν ή προμηνύονται  στο χώρο του ΠΑΣΟΚ αλλά και γενικότερα  του όλου  πολιτικού  συστήματος.

    Το ΠΑΣΟΚ από εκεί που   εξέφραζε  τους μικρομεσαίους και μη  προνομιούχους  Έλληνες, στην πορεία έχασε τον προσανατολισμό του και  διαχειρίστηκε σπάταλα ή ιδιοτελώς τα χρήματα που δίνονταν από την Ευρώπη για να μπουν  οι στέρεες βάσεις που θα οδηγούσαν στην ανάπτυξη.

   Δεν κατανόησε εγκαίρως,  πως  «λεφτά υπάρχουν» μόνο σε μια χώρα που παράγει περισσότερα απ' όσα καταναλώνει  και αντί να στραφεί   προς την ενίσχυση της παραγωγικότητας, στηρίχτηκε στο κράτος, το οποίο λειτούργησε ως  καλός πατερούλης με  λαϊκίστικη πολιτική.

 Εξαρτήθηκε  από το φθηνό χρήμα του δανεισμού, όπως και το άλλο κόμμα εξουσίας ,  χωρίς να το διοχετεύσει   σε  μια ολοκληρωμένη αναπτυξιακή στρατηγική, που θα αξιοποιούσε  πραγματικά και όχι στα λόγια, αλλά και ούτε πρόχειρα κι αποσπασματικά, το φυσικό πλούτο της χώρας και θα έκαμε  ένα κράτος σύγχρονο και αποτελεσματικό.

   Στην ουσία ναρκοθέτησε το μέλλον της χώρας και τα όνειρα των επόμενων γενεών  τα αρχειοθέτησε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

   Σήμερα , διαπλεκόμενοι και συνένοχοι για το κατάντημα του ΠΑΣΟΚ  αλληλοσπαράσσονται,  για να κερδίσουν τις προνομιούχες θέσεις του ξεπερασμένου από την κοινωνία  κομματικού μηχανισμού , παραβλέποντας το γεγονός ότι οι μάχες που  λαμβάνουν χώρα γίνονται πάνω στις στάχτες της χώρας, πάνω σε οικονομικά και κοινωνικά ερείπια και πάνω στην αγωνία ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος  πληρώνει τα επίχειρα της σιωπής  και της ανοχής που επέδειξε  έναντι των φανερών και αφανών δυναστών.

    Παρθενογένεση βεβαίως στην πολιτική δεν υπάρχει,  γι αυτό και ένα  τµήµα του υγιούς πολιτικού προσωπικού θα δώσει τη μάχη  για τη δηµιουργία ενός νέου  µετα-µεταπολιτευτικού πολιτικού  σχηματισμού, αξιόπιστου  και ικανού να  αντιµετωπίσει  τη  σηµερινή κρίση και να εμφυσήσει προσδοκίες στον λαό και ιδιαίτερα  στους νέους επιστήμονες.

     Το ποιο θα είναι αυτό το τµήµα  θα κριθεί κατ’ αρχήν από την ικανότητά του να αφουγκραστεί τα νέα κοινωνικά δεδομένα και, κυρίως, να δημιουργήσει  μια νέα ιδεολογία   που  θα δίνει  όραμα  αλλά  και  λύσεις  στα μεγάλα προβλήματα  του λαού.

   Στον αγώνα  αυτό θα πρέπει να συσστρατευθούν όλοι, όχι μόνο για να  συνθέσουν το καινούργιο, αλλά, πρωτίστως ,για να  αποκλείσουν όσα κατά καιρούς  πολιτικά πρόσωπα  έχουν ταυτιστεί απολύτως µε το προηγούµενο μοντέλο της διακυβέρνησης. Εδώ που φθάσαμε  δεν μπορεί  να υπάρξει διέξοδος, αν παράλληλα με την  ανασύνταξη του κράτους δε γίνει και ριζική  αναδιοργάνωση του πολιτικού μας συστήματος.

   Και  στο πλαίσιο αυτό  προτείνω: πρώτον , την  κάθαρση και την  επιβολή αυστηρών πολιτικών  και οικονομικών  κυρώσεων σε όλους   εκείνους   που κακοδιαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα,  δεύτερον τον ουσιαστικό έλεγχο του ¨πόθεν έσχες¨ τους, τρίτον, τη  δημοσιοποίηση  έμμισθων θέσεων  που πήραν  ¨μαλιστάνθρωποι¨ σε δημόσιους οργανισμούς και συλλογικά όργανα και την  κομματική στήριξη  που έλαβαν σε συλλογικούς φορείς και όργανα, ώστε να αποκλειστούν στο μέλλον φαινόμενα  λαϊκίστικης  συμπεριφοράς,  σαν αυτή που βιώσαμε από δημοτικό  αξιωματούχο , που ενώ βεβαίωνε κλήσεις παρελθόντων ετών από  παραβάσεις  στάθμευσης  για άντληση δημοτικών εσόδων, στη συνέχεια  σε  τηλεοπτική εκπομπή  καλούσε τους πολίτες να μην τις πληρώσουν,  γιατί  αφορούσαν παραβάτες  μη αρεστούς στην προηγούμενη δημ. αρχή !.

    Θα ήταν μια συμβολική αλλά και ουσιαστική κίνηση, τη στιγμή που ο λαός, ενώ έχει συμβάλει με το παραπάνω , ταλαιπωρείται από την οικονομική κρίση καθημερινά για να προλάβουμε  τη εικόνα  της  καταρρέουσας Πομπηίας.

Το  Μνημείο της Εγκατάλειψης.

  Το 2005 εντάξαμε στο ευρωπαϊκό Πρόγραμμα ¨Λίντερ πλας¨  τη  διαμόρφωση του χώρου στη Γέφυρα Τσιμόβου του ποταμού Αράχθου, προϋπολογισμού 30.000€.
   Αν και   ο χώρος βρίσκεται στα όρια της Δημ. Ενότητας Παμβώτιδας του Δήμου Ιωαννιτών  και  αποτελεί είσοδο  για το Δήμο Τζουμέρκων,  εμείς  αποφασίσαμε   να κάνουμε αυτή την παρέμβαση,  γιατί  υπάρχουν αρκετοί χρήστες που ενδιαφέρονται για την αξιοποίηση της θέσης αυτής, μια  και  αποτελεί  την είσοδο στο ποτάμι για τους αθλητές του κανόε –καγιάκ , χώρο  ψαρέματος , χώρο αναψυχής και χώρο  περιβαλλοντικής θέασης.
     Φιλοδοξία μας  ήταν να μετατρέψουμε την περιοχή αυτή  που  βρίσκεται μια αναπνοή από την πόλη  σε  ένα οργανωμένο  σύνολο  οικοανάπτυξης με σεβασμό  στο περιβάλλον.
   Δυστυχώς καίτοι πέρασαν  τέσσερα και πλέον χρόνια  και θα ήταν δυνατό  να γίνουν   και άλλες παρεμβάσεις,  παρατηρεί κανείς μια πλήρη  εγκατάλειψη και μια τελεία απαξίωση του έργου . Σκουπίδια, φθορές, λεηλασίες   και πλήρη   αδιαφορία,  μολονότι εκεί διέρχεται  ο αντιδήμαρχος επί των έργων   κ . Μασαλάς και ο αντιδήμαρχος  Παμβώτιδας από το Χαροκόπι κ. Βίνης.
  Με την εικόνα αυτή που  γεμίζει θλίψη ,  δικαιολογημένα  διαμαρτύρεται  η  Ευρωπαϊκή Ένωση για την αξιοποίηση των πόρων της  και  αγανακτεί ο πολίτης  για τα χρήματα  που ξοδεύθηκαν.
  Θέλω να πιστεύω ότι η νέα δημ. αρχή  θα ενδιαφερθεί όχι μόνο να γνωρίσει  αλλά και να προβεί  και  σε  άλλες τέτοιες παρεμβάσεις  αξιοποίησης χώρων  απαράμιλλου  φυσικού κάλλους,  όπως είναι ο χώρος που  διαμορφώσαμε  στον  ¨Αετό¨ Δαφνούλας,   προκειμένου στη συνέχεια  να σχεδιάσει ένα τουριστικό οδηγό,  ο οποίος θα περιέχει εκτός από αξιοθέατα της πόλης και τα σημαντικότερα  ιστορικά ,πολιτιστικά και περιβαλλοντικά στοιχεία του νέου Καλλικρατικού Δήμου.