Tριπλή επίθεση υπέστη ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στο Ευρωκοινοβούλιο!

Επίθεση υπέστη ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κατά την ακρόασή του από τους ευρωβουλευτές ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων του ως Επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης και εσωτερικής πολιτικής της Ε.Ε. 

Αρχικά, Ιταλίδα ευρωβουλευτής από την αριστερά ζήτησε από την ΕΕ να του αφαιρέσει το χαρτοφυλάκιο μετανάστευσης, ενώ ο Φον Δημητράκης, είχε επίσης φραστικό επεισόδιο με τον ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής Ελευθέριο Συναδινό

Διαβάζω στην ίδια εφημερίδα, ότι ο Φον Δημητράκης, ο πολιτικός αγύρτης που δια διαγκωνισμών κατάφερε και δραπέτευσε στην κομισιόν ώστε να γλυτώσει την επερχόμενη ταλαιπωρία, απάντησε στον Έλληνα Αυγουλοκέφαλο επιτιμητικά και σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο γελοίος πολιτικός ανήρ με την ψυχραιμία και τη σκληρότητα που τον διακρίνει ανέκαθεν στον έντιμο πολιτικό του βίο, απάντησε: «Τα μπερδέψατε κάπως, πώς συνδυάσατε θέματα της εσωτερικής πολιτικής σκηνής με το Δουβλίνο? Αλλά είναι γνωστές οι θέσεις σας» φέρεται να είπε, ο Φον Δημητράκης, με την κρύα χαρακτηριστική ευγένεια που τον διακρίνει, στον ευρωβουλευτή της Χρυσής Αυγής. 

Είναι άνευ ουσίας το γεγονός ότι απάντησε σκωπτικά στον φασίστα -που ασφαλώς θα προτιμούσε να οργανώνει θαλάσσια σαφάρι τουριστών που θα πυροβολούσαν μισο-πνιγμένα γυναικόπαιδα, αλλά είναι γελοίο ένας πολιτικός ταγός (sic) να μην αντιλαμβάνεται ότι την κατάπτυστη συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ μπορεί να μην την έχει υπογράψει ο ίδιος, αλλά πρώην πολιτικός αντίπαλος και νυν σύμμαχος, όμως κι αυτός την έχει υπηρετήσει και με δηλώσεις και με πράξεις και με παραλήψεις. 

Είναι πράγματι λυπηρό να προσποιείται ότι δεν αντιλαμβάνεται, ο Φον Δημητράκης, ότι μια από τις συνέπειες της Συνθήκης του Δουβλίνου ΙΙ, είναι και η πυροδότη των ποσοστών της Χρυσής Αυγής. Αν, πράγματι, δεν αντιλαμβάνεται τη σχέση της κατάπτυστης συνθήκης με την ανάπτυξη αυτού του νεοναζιστικού καρκινώματος στον κοινωνικό μας ιστό, τότε είναι, πράγματι, εντελώς ακατάλληλος γι' αυτή τη δουλειά. Ακατάλληλος για την Ελλάδα, τουλάχιστον! 

Ο Μανώλης Γλέζος στο Ευρωκοινοβούλιο για την Επιστροφή Αρχαιοτήτων

Ο Μανώλης Γλέζος ερωτά τον υποψήφιο Επίτροπο Πολιτισμού και Παιδείας

Στο πλαίσιο των ακροάσεων των υποψήφιων Επιτρόπων, ο Μανώλης Γλέζος, απευθυνόμενος στον υποψήφιο Επίτροπο Πολιτισμού και Παιδείας Τibor Navracsics, ζήτησε να μάθει ποια θα είναι η προσωπική του δέσμευση και σε ποιες ενέργειες θα προβεί για τον επαναπατρισμό των έργων του πολιτισμού στους τόπους όπου δημιουργήθηκαν. Είπε, συγκεκριμένα:
«Μελέτησα προσεχτικά τις απαντήσεις που δώσατε στην Ειδική Επιτροπή του Κοινοβουλίου. Συγκινήθηκα, ως γιος δασκάλας, διαπιστώνοντας ότι είστε εκπαιδευτικός, από οικογένεια εκπαιδευτικών. Απογοητεύθηκα, όμως, επειδή καλούμαστε να επικυρώσουμε το διορισμό σας, αντί να έχουμε τη δυνατότητα να σας εκλέξουμε ανάμεσα σε άλλους. Άλλο επικύρωση, άλλο εκλογή.
Πώς όμως είναι δυνατό να οικοδομηθεί ο “ευρωπαϊκός δήμος”, που οραματίζεστε, όταν:

1. Η Γερμανία δεν επιστρέφει στην Ελλάδα τους αρχαιολογικούς θησαυρούς που άρπαξε το Γ΄ Ράιχ;
2. Η Αγγλία αρνείται να επιστρέψει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα;
3. Η Γαλλία ούτε καν συζητά να επιστρέψει την Αφροδίτη της Μήλου;

Αν, όπως λέτε, “ο πολιτισμός είναι το πιο δυνατό σημείο της Ευρώπης”, δεν μπορεί να στηρίζεται στην αρπαγή, τη λεηλασία και τη λαφυραγωγία»
Πηγη: Απόκαυκος
ΣΧΟΛΙΟ: Επειδή το  αίτημα είναι εθνικό, θεωρώ ότι θα πρέπει να στηριχθεί από όλους τους φορείς με πρωταγωνιστές τους φορείς της Ηπέιρου και τους τοπικούς  της  Πόλης μας...

Η ΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ «για την αποκατάσταση του κατώτατου μισθού και του δικαίου της συλλογικής διαπραγμάτευσης και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας»

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Επί της αρχής

Οι κυβερνήσεις των ετών 2010 – 2014, με τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους τους, επέφεραν βαρύτατα πλήγματα και αφάνισαν σχεδόν ολοκληρωτικά το συλλογικό εργατικό δίκαιο, δηλαδή τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, το οποίο ίσχυε στη χώρα μας για 75 έτη. Με αυτό τον τρόπο ενίσχυσαν το κλίμα εργασιακής και κοινωνικής ανασφάλειας και δημιούργησαν περιβάλλον απόλυτης ισχύος του διευθυντικού δικαιώματος και γενικευμένης εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Η συρρίκνωση και κατεδάφιση του δικαίου των συλλογικών συμβάσεων εργασίας οδήγησε στην καταστροφή των εργασιακών σχέσεων και στην ενίσχυση του κυβερνητικού αυταρχισμού, γεγονός εξαιρετικά επικίνδυνο για την δημοκρατία σε συνθήκες, ιδίως, παρατεταμένης βαθειάς οικονομικής ύφεσης και εντυπωσιακά υψηλής ανεργίας.

Το δίκαιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας είναι ο κλάδος του δικαίου με τον μεγαλύτερο βαθμό απορρύθμισης και εκθεμελίωσης στην εποχή των μνημονίων. Το εργοδοτικό διευθυντικό δικαίωμα έχει αναχθεί σε κυρίαρχο ρυθμιστικό παράγοντα των εργασιακών σχέσεων. Παράλληλα το κράτος επιφυλάσσει για τον εαυτό του ουσιαστικές ρυθμιστικές λειτουργίες, όχι για την κύρωση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά για τον περιορισμό τους.

Οι χώροι εργασίας έχουν μετατραπεί, πλέον, σε παράδεισους εργοδοτικής αυθαιρεσίας, στους οποίους κυριαρχεί η ατομική διαπραγμάτευση και η μονομερής, από την επιχείρηση, συρρίκνωση των αποδοχών και των θεσμικών όρων των εργασιακών σχέσεων προς τα ελάχιστα νόμιμα όρια, και πολλές φορές και κάτω από αυτά.

Η βίαιη μεταφορά της συλλογικής διαπραγμάτευσης, από το εθνικό και κλαδικό επίπεδο προς την επιχείρηση, δηλαδή στο πεδίο της «διαπραγμάτευσης» που ιστορικά πλεονεκτεί ο ισχυρός πόλος της εργασιακής σχέσης (εργοδοσία), έχει θέσει εκτός προστασίας από οποιουδήποτε είδους συλλογική σύμβαση εργασίας την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Ο εργαζόμενος, τρομοκρατημένος από την απειλή της απόλυσης, της ανεργίας και της μακρόχρονης καθυστέρησης απονομής της εργατικής δικαιοσύνης, ωθείται σε ατομική «διαπραγμάτευση» με την επιχείρηση.

Πολλές επιχειρήσεις, με την απειλή εφαρμογής των μνημονιακών νομοθετικών ρυθμίσεων μονομερούς επιβολής της εκ περιτροπής εργασίας και διευκόλυνσης των απολύσεων, προωθούν τη στρατηγική της εξατομίκευσης των αμοιβών. Με την γενικευμένη χρήση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, που καλύπτουν πλέον το 80% των εργαζομένων, συμπιέζουν τους μισθούς προς τον ήδη μειωμένο κατώτατο μισθό. Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί από το 2010 η πραγματική αγοραστική δύναμη των μισθών πάνω από 50%, λόγω μεσοσταθμικής μείωσής τους κατά 23%, αύξησης των τιμών, υπερφορολόγησης και περικοπής των κοινωνικών παροχών.

Στην ουσία, ο θεσμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων παραμένει μόνο στον τύπο, εφόσον το περιεχόμενο και τα αποτελέσματά τους διαμορφώνονται υπό την απειλή των όρων που επιβάλλει η υπέρμετρη ενίσχυση της εργοδοτικής πλευράς, ωθώντας τα συνδικάτα να αποδέχονται τους εργοδοτικούς όρους, για να αποφύγουν την εξατομίκευση των μισθών.

Η σύναψη μιας επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας αναδεικνύεται πλέον σε άθλο εκεί, όπου είναι νομικά εφικτή (δηλαδή, υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο και το σύνολο των εργαζομένων της επιχείρησης υπερβαίνει τους 50), δηλαδή στην ισχνή μειοψηφία των επιχειρήσεων της χώρας. Εφόσον ο εργοδότης δεν επιθυμεί την σύναψη μιας συλλογικής συμφωνίας, αυτή καθίσταται αδύνατη, αφού η διαδικασία ενώπιον του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) έχει πρακτικά καταργηθεί.

Η μονομερής προσφυγή των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων στον ΟΜΕΔ απαγορεύτηκε με μνημονιακή ρύθμιση, μέχρι την πρόσφατη απόφαση 2307/2014 του Συμβουλίου της Επικρατείας που την επανέφερε. Επιπλέον περιορίστηκαν οι αρμοδιότητες του ΟΜΕΔ και συρρικνώθηκε το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης στον καθορισμό αποκλειστικά του βασικού μισθού, για το ύψος του οποίου λαμβάνονται υποχρεωτικά υπόψη οι απαιτήσεις των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, δηλαδή των δανειστών της χώρας. Γι αυτό κατά τα έτη 2013-2014 δεν έχει εκδοθεί ούτε μια διαιτητική απόφαση, εκτός από την πρόσφατη που αφορά στους τεχνικούς της ελληνικής ραδιοφωνίας.

Η επιχείρηση έχει σήμερα την ευχέρεια να επιλέξει μεταξύ της ατομικής διαπραγμάτευσης με κάθε εργαζόμενο ξεχωριστά και της «αυτοσύμβασης». Πρόκειται για την μνημονιακή «καινοτομία», που παρέχει στην επιχείρηση την δυνατότητα να συνάπτει επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας, όχι με γνήσιο εργατικό συνδικάτο (επιχειρησιακό ή κλαδικό), αλλά με το απαράδεκτο μόρφωμα της «ένωσης προσώπων», η οποία μπορεί να συσταθεί ταχύτατα και διοικητικά εύκολα από τα 3/5 του συνόλου των εργαζομένων της επιχείρησης (ακόμα και αν αυτοί είναι μόλις 5). Κατά κανόνα τέτοιες «ενώσεις προσώπων» συστήνονται με πρωτοβουλία της ίδιας της επιχείρησης, για να καλύψει τις δικές της απαιτήσεις με τον μανδύα της δήθεν διμερούς συμφωνίας.

Αυτές οι διμερείς «συμβάσεις», όσο και οι γνήσιες επιχειρησιακές συμφωνίες (η αναλογία τους διαμορφώνεται ήδη σε 70/30), ρυθμίζουν κατ’ αποκλειστικότητα τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων των επιχειρήσεων, στις οποίες αναφέρονται. Οι όροι τους υπερτερούν έναντι αυτών των κλαδικών και ομοιο-επαγγελματικών ΣΣΕ σε περίπτωση συρροής, αφού η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης έχει ανασταλεί.

Ωστόσο, η πλειοψηφία των εργαζομένων δεν καλύπτονται από κάποια γνήσια ή μη γνήσια διμερή επιχειρησιακή ή κλαδική ΣΣΕ. Συνολικά, οι επιχειρησιακές ΣΣΕ είναι μόνο μερικές εκατοντάδες με μικρό αριθμό καλυπτόμενων εργαζομένων. Οι κλαδικές ΣΣΕ, εάν κατορθωθεί η σύναψή τους, δεσμεύουν, πλέον, αποκλειστικά όχι όλους τους εργοδότες του κλάδου αλλά μόνο όσους από αυτούς είναι μέλη των εργοδοτικών ενώσεων που τις υπογράφουν, γιατί με μνημονιακό νόμο καταργήθηκε η αρχή της επεκτασιμότητας, δηλαδή της υποχρεωτικής εφαρμογής τους με απόφαση του Υπουργού Εργασίας σε ολόκληρο τον κλάδο. Ταυτόχρονα η μετενέργεια των ΣΣΕ μεταλλάχτηκε, αφού μειώθηκε η διάρκειά της από 6 σε 3 μήνες και μετά την λήξη της ισχύουν ο βασικός μισθός και μόνο 4 επιδόματα.

Γι’ αυτούς τους λόγους ο συνολικός αριθμός των ΣΣΕ μειώνεται δραματικά με αποτέλεσμα να διευρύνεται σημαντικά ο αριθμός των εργαζομένων, που δεν καλύπτονται από κάποια από αυτές και κατά συνέπεια αμείβονται με τις κατώτατες αμοιβές.

Στο αποτέλεσμα αυτό συνέβαλαν και πλείστες άλλες μνημονιακές διατάξεις, με τις οποίες μειώθηκε ο κατώτατος μισθός (κατά 22% και κατά 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών), πάγωσαν οι τριετίες στις τρεις πρώτες από αυτές (μέχρι η ανεργία να επανέλθει σε μονοψήφια επίπεδα), μειώθηκαν στο μισό ακόμη και οι προσαυξήσεις που αντιστοιχούν σε αυτές τις τριετίες για την πρόσληψη μακροχρόνια ανέργων, καταργήθηκε η καθολική ισχύς των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ, δεν θα ισχύει από 01/01/2017 καμία τριετία και από την ίδια αυτή ημερομηνία η κυβέρνηση, έπειτα από μια καρικατούρα εθνικού διαλόγου, θα ορίζει σε μόνιμη βάση μονομερώς τα επίπεδα του ελάχιστου νομοθετημένου μισθού, προφανώς προς τα κάτω.

Οι κυβερνήσεις των ετών 2010-2014, εκτός από την επίτευξη της μαζικής φτωχοποίησης και εξαθλίωσης των εργαζομένων, επέτυχαν ταυτόχρονα την απαξίωση των συνδικάτων, ακόμη και των πλέον ανώδυνων θεσμών ενημέρωσης και διαβούλευσης που προβλέπει η κοινοτική εργατική νομοθεσία. Ο νόμος 1876/1990 για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τον ΟΜΕΔ έχει υποστεί τεράστια αντιδημοκρατική μετάλλαξη.

Αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας

Με την παρούσα πρόταση νόμου προτείνουμε την κατάργηση των μνημονιακών αντεργατικών και αντιδημοκρατικών νομοθετικών ρυθμίσεων του 2010-2014, που έπληξαν τον θεσμό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες κατά παράβαση του Συντάγματος και της διεθνούς εργατικής νομοθεσίας.

Προτείνουμε την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα προ των μνημονίων επίπεδα, δηλαδή στα 751 ευρώ μικτά μηνιαία ανεξαρτήτως ηλικίας, από 586 ευρώ μικτά μηνιαία και 511 ευρώ μικτά μηνιαία για τους κάτω των 25 ετών που είχε μειωθεί, και τον επανακαθορισμό του με Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που θα συνάπτεται μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών φορέων.

Επίσης προτείνουμε την αποκατάσταση του θεσμού των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με την επαναφορά των αρχών της επεκτασιμότητας και της ευνοϊκότερης ρύθμισης, της μετενέργειας καθώς και του ρόλου και των αρμοδιοτήτων του ΟΜΕΔ. Έτσι θα μπει «φρένο» στις μειώσεις μισθών και θα δοθεί η δυνατότητα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα με τους αγώνες του και με τις ΣΣΕ ως εργαλείο να διεκδικήσει όσα έχασαν οι εργαζόμενοι στα χρόνια του μνημονίου.

Η αποκατάσταση του κατώτατου μισθού και του δικαίου των συλλογικών συμβάσεων, κατ’ αρχήν στην προ μνημονίων κατάσταση, αποκαθιστά την δημοκρατική και συνταγματική νομιμότητα στις εργασιακές σχέσεις, συμβάλλει στην αναβίωση της δημοκρατίας στους χώρους εργασίας, προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη ενισχύοντας τις δυνάμεις της εργασίας, συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας, ενισχύει την αγοραστική δύναμη των εισοδημάτων των λαϊκών νοικοκυριών και με αυτό τον τρόπο συμβάλλει στην οικονομική και κοινωνική αναγέννηση και ανάπτυξη της χώρας, που με την σειρά της θα κατοχυρώσει ακόμα περισσότερο ένα νέο εργασιακό πρότυπο αναβαθμισμένων, σύγχρονων, δίκαιων και δημοκρατικών εργατικών δικαιωμάτων και εργασιακών σχέσεων.

Η παρούσα πρόταση νόμου, εάν ψηφιστεί, θα αποτελεί μια μεγάλη δημοκρατική τομή. Ωστόσο, τα περιθώρια βελτίωσης του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων δεν οριοθετούνται μόνο στην επαναφορά όσων ίσχυαν το 2009. Με νέα νομοθετική πρωτοβουλία στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα προτείνουμε την αναβάθμιση του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής τους, ώστε να επιτυγχάνεται:

α) Ο μέγιστος αριθμός δέσμευσης-κάλυψης επιχειρήσεων και εργαζομένων σε εθνικό, κλαδικό και επιχειρησιακό επίπεδο, για τη διασφάλιση ομοιογένειας των εργασιακών σχέσεων.

β) Η διεύρυνση του περιεχομένου των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στα θεσμικής και μισθολογικής φύσης ζητήματα και στις ρήτρες προσαρμογής στις ιδιαιτερότητες επαγγελμάτων, επιχειρήσεων ή γεωγραφικών περιοχών.

γ) Η εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου των ΣΣΕ και στους ομίλους επιχειρήσεων.

δ) Η βελτίωση του πλαισίου συλλογικής διαπραγμάτευσης και στη δημόσια διοίκηση.

Επίσης, θα προτείνουμε τη θέσπιση θεσμών ενισχυμένης λαϊκής και εργατικής συμμετοχής, άμεσης δημοκρατίας και ουσιαστικού εργατικού και κοινωνικού ελέγχου σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων για ζητήματα οικονομικής, κοινωνικής και εργατικής πολιτικής.

Στόχος μας είναι η επαναρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, που έχουν πλήρως απορυθμιστεί από τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους τους, η αποκατάσταση της εργατικής νομοθεσίας και η οικοδόμηση ενός νέου εργασιακού προτύπου πλήρους, ποιοτικής, αξιοπρεπώς αμειβόμενης, ασφαλισμένης, σταθερής εργασίας.

Κατ’ άρθρον ανάλυση

Στο άρθρο 1 καταργείται η μνημονιακή διάταξη, με την οποία αντικαθίστανται 4 βασικά άρθρα του ν.1876/1990, τα οποία αφορούν στην λειτουργία του ΟΜΕΔ. Η καταργούμενη στο παρόν άρθρο μνημονιακή διάταξη μεταξύ άλλων περιόρισε το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης στο βασικό μισθό, λαμβανομένων μάλιστα υπόψη δεικτών, όπως η εξέλιξη της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικής δραστηριότητας, και τροποποίησε τη διαδικασία συγκρότησης του ΟΜΕΔ και τους όρους σύνθεσης των μεσολαβητών διαιτητών.

Στο άρθρο 2 καταργείται η μνημονιακή διάταξη, με την οποία επιβλήθηκε όριο αυξήσεως στις βασικές αποδοχές στα πλαίσια απόφασης του ΟΜΕΔ, το οποίο, μεταξύ άλλων περιορισμών, τελεί και σε συνάρτηση με το μέσο όρο του πληθωρισμού στις χώρες της ευρωζώνης.

Στο άρθρο 3 καταργούνται σημαντικές αντεργατικές μνημονιακές διατάξεις, με τις οποίες ρυθμίστηκαν τα εξής: α) η διαδικασία σύστασης και οι αρμοδιότητες των Ενώσεων Προσώπων προκειμένου να συνάπτουν επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, β) η αναστολή της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης και η αναστολή της επεκτασιμότητας των κλαδικών ΣΣΕ καθ’ όλη την διάρκεια του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής και γ) η έναρξη ισχύος επέκτασης μιας κλαδικής ΣΣΕ από την δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (και όχι από την ημερομηνία έκδοσης της υπουργικής απόφασης ή της υποβολής του σχετικού αιτήματος).

Στο άρθρο 4 καταργείται εν συνόλω ένα μνημείο αντισυνταγματικής ρύθμισης, η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/28-2-2012, που εκδόθηκε σε εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 6 του Ν. 4046/2012, με την οποία μεταξύ άλλων θεσπίστηκαν τα εξής: α) η μείωση των βασικών κατώτατων αποδοχών της ΕΓΣΕΕ i) κατά 22% για το σύνολο των εργαζομένων και ii) κατά 32% για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών και για τους εργαζόμενους με συμβάσεις μαθητείας με άμεση εφαρμογή στα νέα κατώτατα όρια αποδοχών χωρίς την σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων, β) το πάγωμα όλων των αυξήσεων στις αποδοχές, οι οποίες επέρχονται με μόνη προϋπόθεση την πάροδο συγκεκριμένου χρόνου εργασίας (όπως επιδόματα πολυετίας, χρόνου εργασίας, τριετίας κλπ) μέχρις ότου η ανεργία στην χώρα διαμορφωθεί σε ποσοστό κάτω του 10%, γ) η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής των εργατικών συνδικάτων στον ΟΜΕΔ, δ) ο περιορισμός της προσφυγής στην διαιτησία αποκλειστικά στον καθορισμό του βασικού μισθού και ημερομισθίου, ε) η κατάργηση των διατηρητικών ρητρών σε περίπτωση προσφυγής στην διαιτησία, στ) η μείωση της διάρκειας της μετενέργειας της ΣΣΕ από έξη στους τρεις μήνες και περιορισμός αυτής αποκλειστικά στον βασικό μισθό συν τέσσερα επιδόματα (ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικινδυνότητας), ζ) η θέσπιση της δυνατότητας διαπραγμάτευσης των όρων της ΣΣΕ με ατομική σύμβαση και με δυνατότητα κατάργησης όλων των ρυθμίσεων της λήξασας ΣΣΕ χωρίς την σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου, η) ο περιορισμός της νόμιμης διάρκειας των ΣΣΕ στα τρία χρόνια και η ρύθμιση του χρόνου λήξης ισχύος για όσες είχαν ήδη συναφθεί την 28/02/2012 ανάλογα με τον χρόνο υπογραφής τους.

Στο άρθρο 5 καταργείται η μνημονιακή διάταξη, η οποία αφορά στο νέο σύστημα διαμόρφωσης νόμιμου κατώτατου μισθού και κατώτατου ημερομισθίου για τους εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου της χώρας. Με την διάταξη αυτή α) καταργήθηκε η καθολική ισχύς των μισθολογικών όρων των ΣΣΕ, της ΕΓΣΣΕ συμπεριλαμβανομένης, β) διαμορφώθηκαν οι κατώτατοι μισθοί και τα ημερομίσθια καθώς και οι νόμιμες προσαυξήσεις προϋπηρεσίας στην βάση των τριών πρώτων τριετιών, γ) ανεστάλη η προσαύξηση του νομοθετικώς καθορισμένου μισθού και ημερομισθίου για προϋπηρεσία που συμπληρώθηκε μετά την 14/02/2012, έως ότου η ανεργία περιοριστεί κάτω από το 10%.

Στο άρθρο 6 καταργείται η μνημονιακή διάταξη, με την οποία τελείται η αναγνώριση του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) ως ισότιμου κοινωνικού εταίρου.

Στο άρθρο 7 καταργείται η μνημονιακή διάταξη, η οποία αφορά στον κατώτατο μισθό και στην νέα διαδικασία − μηχανισμό διαμόρφωσης νομοθετικώς καθορισμένου νόμιμου κατώτατου μισθού και κατώτατου ημερομισθίου για τους εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου όλης της χώρας από τον εκάστοτε υπουργό Εργασίας και την κυβέρνηση, όπως προβλέπεται να εφαρμοστεί από 01/01/2017.

Στο άρθρο 8 καταργούνται οι μνημονιακές διατάξεις, με τις οποίες αφενός, μειώνεται στο μισό το ύψος της προσαύξησης του βασικού μισθού που αντιστοιχεί στις πρώτες τρεις τριετίες επί προσλήψεως μακροχρόνια ανέργου και αφετέρου, παύει να ισχύει οποιαδήποτε προσαύξηση με βάση τις τριετίες από 01/01/2017.

Πρόταση Νόμου

Άρθρο 1                               

Το άρθρο 14 του ν. 3899/2010 (ΦΕΚ Α΄ 212/17.12.2010) καταργείται.

Άρθρο 2

Το άρθρο 51 του ν. 3871/2010 (ΦΕΚ Α 141/18.08.2010) καταργείται.

Άρθρο 3

Οι παρ. 1, 3, 4, 5, 6 και 7 του άρθρου 37 του ν. 4024/2011 (ΦΕΚ Α΄ 226/27.10.2011) καταργούνται.

Άρθρο 4

Η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου υπ’ αριθμ. 6 της 28^ης/02/2012 (ΦΕΚ Α 38/28-2-1012) καταργείται.

Άρθρο 5

Η υποπαράγραφος ΙΑ.11 της παραγράφου ΙΑ του άρθρου πρώτου του ν.4093/2012 (ΦΕΚ Α΄222/12.11.2012) καταργείται.

Άρθρο 6

Το άρθρο 37 του ν. 4144/2013 (ΦΕΚ Α 88/ 18.04.2013) καταργείται.

Άρθρο 7

Το άρθρο 103 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ Α 167/23-7-2013) καταργείται.

Άρθρο 8

Η περίπτωση 1 της υποπαραγράφου ΙΑ.7 της παραγράφου ΙΑ και η περίπτωση 2 της υποπαραγράφου ΙΑ.6 της παραγράφου ΙΑ του άρθρου πρώτου του ν. 4254/2014 (ΦΕΚ Α 85/ 07.04.2014) καταργούνται.

Αθήνα 2-10-2014

Οι προτείνοντες Βουλευτές

Τσίπρας Αλέξης

Αγαθοπούλου Ειρήνη

Αθανασίου Νάσος

Αλεξόπουλος Απόστολος

Αμανατίδης Γιάννης

Αμμανατίδου Λίτσα

Αποστόλου Βαγγέλης

Αυλωνίτου Ελένη

Βαλαβάνη Νάντια

Βαμβακά Τζένη

Αλί από 'κείνονε που δεν έχει νύχια να ξυστεί!

Δεν μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα αν η εκχώρηση γης και ύδατος πριν καν ζητηθεί ή οι άλλες σοβαρότατες καταγγελλόμενες πράξεις και παραλήψεις των Ολετήρων που μας πολεμούν,  ηγεμονεύοντάς μας με τον αθλιότερο τρόπο, εντάσσονται στην προσπάθειά τους να  απορροφήσουν (sic) τις αντιδράσεις των αγορών και των εταίρων, όπως ισχυρίζονται κάποιοι αναλυτές ή αν απλώς πρόκειται για το κύκνειο άσμα των πανικόβλητων ηγεμονίσκων.

Δυστυχώς για τον εσμό των αχαρακτήριστων -και ευτυχώς για όλους εμάς, η καχυποψία των επικυρίαρχων προς την κυβέρνηση  των Ολετήρων, έχει πια μετατραπεί σε βεβαιότητα για την ανικανότητα των εξωνημένων κυβερνητών μας να φέρουν σε πέρας τα συμφωνημένα, οπότε οι δονήσεις των αντιδράσεων, είναι πλέον σχεδόν αδύνατον να απορροφηθούν.

Η οδυνηρή βεβαιότητα για τη αδυναμία εκπλήρωσης των συνομολογημένων, όπως φάνηκε αμέσως μετά το τελευταίο τανγκό χωρίς βούτυρο στο Παρίσι, μαζί και η οριστική διαπίστωση περί της ανικανότητας αυτής της ανεκδιήγητης παρέας που αυτοαποκαλείται «Ελληνική Κυβέρνηση»  να θέσει σε εφαρμογή τις οποιεσδήποτε μεταρρυθμίσεις χωρίς να προκαλεί πολλαπλάσιες καταστροφές, και της Χαράς τα Ευαγγέλια που μας περιμένουν κατά την επικείμενη αξιολόγηση από τους υπαλλήλους της Τρόικας των δανειστών, δεν προμηνύουν τίποτα καλό  για τον πολιτικό γελωτοποιό που πρωθυπουργεύει. Αναλόγως παταγώδης θα ήταν και η αποτυχία, εφόσον άνοιγε το θέμα της συζήτησης για τη βιωσιμότητα  του ελληνικού δημόσιου χρέους και για έξοδο από το μνημόνιο προς τις διεθνείς αγορές χρήματος. Οι Αγαθοί Ευαπάτητοι!

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κινείται, προσπαθώντας να αποφύγει την κατάρρευσή της, η κυβέρνηση των πολιτικών αγυρτών, μετά το άνοιγμα από τον πρωθυπουργεύοντα σφουγγοκωλάριο, αυτής της συζήτησης, κατά τη συνάντησή του με την Φράου Καγκελάριο. Μuch power (sic) του ευχήθηκε κι ετούτη τη φορά η αφεντικίνα του -κι έξω από την πόρτα. Ουδείς πάντως μπορεί να επιβεβαιώσει αν του υποσχέθηκε  και την ασυλία που έχει εξασφαλίσει ο "κύριος" Siemens, προκειμένου να κρατάει το στόμα του κλειστό για όλους εκείνους που είναι σημειωμένοι στον λεπτό διπλωματικό φάκελο που λέγαμε το προπερασμένο καλοκαίρι.

Στα υπόγεια του μεγάρου Μαξίμου, η  «ομάδα της αλήθειας», γνωρίζει ότι πλέον η μηχανή έχει τεθεί σε κίνηση κι ότι τα πρώτα σημάδια θα φανούν πολύ σύντομα από την τεχνικές εκθέσεις που θα ζητούν νέες περικοπές παντού, προκειμένου να κλείσει το δημοσιονομικό κενό. Ο πραγματικός όμως πονοκέφαλος είναι το χρηματοδοτικό κενό που αφήνει πίσω της η εξαντλημένη φοροδοτική ικανότητα του γονατισμένου και ημιθανή ραγιά. Κοντός ψαλμός αλληλούια, μέσα στον μήνα που μας μπαίνει, για την κυβέρνηση των εξωνημένων.

Την ώρα, λοιπόν, που οι τεχνικές εκθέσεις των επικυρίαρχων και τα «ισοδύναμα μέτρα» που θα απαιτηθούν, κατά πάσα πιθανότητα θα αποσταθεροποιήσουν την ανυπεράσπιστη και εντελώς πανικόβλητη κυβέρνηση, οι επίσημες και οι ανεπίσημες αντιδράσεις των σαχλών που μας κυβερνούν επιτείνουν το πρόβλημα,  εφόσον η κινδυνολογία, η κενολογία και ο κρετινισμός «υπουργών» και εκπροσώπων κυριαρχούν, επιτυγχάνοντας μόνον την άνοδο των spreads κι ανοίγοντας εκ νέου την όρεξη των χρυσοδάχτυλων που κυριαρχούν στις αγορές χρήματος, οι οποίοι ακονίζουν πάλι τα μαχαίρια τους για το φαγοπότι που διαφαίνεται στον ορίζοντα γι' αυτούς.

«Κινούμαστε σε δύο παράλληλα επίπεδα, στο τυπικό καθιερωμένο επίπεδο της Τρόικας, αλλά και σε ένα υψηλότερο, πολιτικό επίπεδο στρατηγικού χαρακτήρα», ήταν μια από τις χαρακτηριστικές αερολογίες του υψιπετούς παρα-συνταγματολόγου αντιπροέδρου, από τη Νέα Υόρκη, δείχνοντας να αγνοεί ότι δύο παράλληλα επίπεδα δεν μπορούν ποτέ να συναντηθούν: ακριβώς όπως συμβαίνει σήμερα ανάμεσα στην άθλια κυβέρνηση που εκπροσωπεί από την μια πλευρά και  τους δανειστές από την άλλη, εφόσον κι αυτός αντιλαμβάνεται ότι η Φράου Καγγελάριος τον απέλυσε προχθές τον Φον-Αντωνάκη, τον συνεταίρο του, κι ότι ο πολιτικός χρόνος που τους απομένει, δεν επαρκεί για να ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο.

Όμως, επειδή αυτή η ελεεινή κυβέρνηση δεν πρόκειται να παραδώσει εύκολα την εντολή διακυβέρνησης, επειδή, ακριβώς, ηγεμονεύει καταχρώμενη αυτήν την εντολή, ούτε φαίνεται να υπάρχουν βουλευτές αρκετά έντιμοι ή αρκετά γενναίοι, ώστε  να αποχωρήσουν από αυτό το θλιβερό κι εντελώς διακοσμητικό κοινοβούλιο, δίνοντας επιτέλους την χαριστική βολή στην ανεκδιήγητη κυβέρνηση μας και βάζοντας ένα τέλος σε αυτήν την περιρρέουσα κοινοβουλευτική φαρσοκωμωδία, αναζητείται ο τρίτος δρόμος, γιατί ασφαλώς ο Μάρτιος φαντάζει μακρινός, αβέβαιος και σπαρμένος με πτώματα συνελλήνων.

Συνεπώς, δική μας είναι η ευθύνη να τηρήσομε την ακροτελεύτια επιταγή του Συντάγματος που μας ορμηνεύει  ότι  η τήρησή του επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, «που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει το Σύνταγμα με τη βία».

Για να μη λέμε περισσότερα λόγια ούτε να κουραζόμαστε κι άλλο, ας συμφωνήσουμε ότι την βία την πιστοποιούν όσα εμπεριέχονται στην  πρόσφατη έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής: σε καθεστώς ένδειας βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ενώ άλλοι 3,8 εκατομμύρια πολίτες, απειλούμαστε άμεσα από τη φτώχεια, σύμφωνα με την έκθεση.

Δική μας, λοιπόν, απομένει  η ευθύνη να οργανώσουμε και να ξεκινήσουμε την αντίσταση απέναντι σε αυτήν την κυβέρνηση της συμφοράς, που όχι μόνο είναι ανίκανη να λειτουργήσει στοιχειωδώς υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, αλλά επιπλέον, τελώντας υπό αυστηρή προθεσμία, υπονομεύει με την ίδια της την ύπαρξη τις όποιες προοπτικές υπάρχουν για την έξοδο από αυτό το τέλμα της παρακμής και της βίας που σήμερα βιώνουμε.

Αλλά αυτά τα σπουδαία πράγματα δεν γίνονται ούτε με, οργανωμένες από τους συνδικα-ληστές των ονείρων μας, τρίωρες στάσεις εργασίας ούτε με τις ουρές των ραγιάδων στις εφορίες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διακανονίσουν παράνομα επιβεβλημένους φόρους, με πόρους στερημένους από το φαΐ των παιδιών τους.  

Το κολάζ είναι από την ΟΚΤΑΝΑ

Κατάσχει και τις αποζημιώσεις από ασφαλιστικές η εφορία σε όσους έχουν οφειλές

Κατασχέσεις ακόμη και σε ποσά αποζημιώσεων που καταβάλλουν οι ασφαλιστικές εταιρείες σε περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων ή άλλων ζημιών επιστρατεύουν οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών για να διασφαλίσουν την είσπραξη ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο.
Συγκεκριμένα, πολλές Εφορίες, θεωρούν ως «απαιτήσεις εις χείρας τρίτων» τα ποσά των αποζημιώσεων που δικαιούνται να εισπράξουν οφειλέτες του Δημοσίου από ασφαλιστικές εταιρείες και προχωρούν σε κατασχέσεις των ποσών αυτών για να εισπράξουν άμεσα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο.
Οι κατασχέσεις διενεργούνται ακόμη και σε περιπτώσεις που οι δικαιούχοι των αποζημιώσεων - οφειλέτες του Δημοσίου έχουν ενταχθεί σε ρυθμίσεις τμηματικής εξόφλησης οφειλών και πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους.

Στοιχεία από τις ασφαλιστικές

Οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες καλούνται ανά διαστήματα απο την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων του υπουργείου Οικονομικών να υποβάλουν τα στοιχεία των πελατών τους και το ποσό των ασφαλίστρων που κατέβαλε καθένας. Αποκτούν ετσι και πληροφόρηση για τα ποσά που δίνονται για τυχόν αποζημιώσεις. Εφόσον οι πελάτες των ασφαλιστικών εταιρειών χρωστούν στο Δημόσιο, τα ποσά των αποζημιώσεων κατάσχονται. Ο εισπρακτικός μηχανισμός είναι αμείλικτος και δεσμεύει έναντι χρεών:

• ποσά που προορίζονται για κάλυψη σωματική βλάβης και επίσης Ι.Χ σε περίπτωση ατυχήματος
• αποζημιώσεις για ασφάλειες ζωής
• χρήματα για την αποκατάσταση ακίνητων και επιχειρήσεων που επλήγησαν από πυρκαγιές σεισμούς κ.α.
• Αποζημιώσεις που προορίζονται για αγρότες που είχαν ασφαλίσει την παράγωγη τους

Στο υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζουν οτι οι εφορίες μπορούν να κατάσχουν (έναντι οφειλών προ το Δημόσιο) έως και το 100% των πάσης φύσεως αποζημιώσεων από ασφαλιστικές εταιρείες. Τονίζουν δε οτι οι κατασχέσεις των παραπάνω ποσών επιτρέπεται να γίνονται πριν την καταβολή τους στους δικαιούχους-οφειλέτες του Δημοσίου, δηλαδή ενώ τα ποσά αυτά βρίσκονται ακόμη στα χέρια εκείνων που πρόκειται να τα καταβάλουν.
Πολλές φορές όμως οι Εφορίες απλά «μπλοκάρουν» του τραπεζικούς λογαριασμούς των οφειλετών και κατάσχουν αυτομάτως ό,τι χρήματα κατατίθενται χωρίς καν να κοιτούν από που προέρχονται τα χρήματα αυτά και για ποιο λόγο κατατέθηκαν!

Προς εξόντωση οι περιφερειακοί τηλεοπτικοί σταθμοί μετά τον σκανδαλώδη διαγωνισμό παραχώρησης συχνοτήτων στην «Digea Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε.»

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων

και την κ. Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό

Στο πλαίσιο της πλήρους μετάβασης στην ψηφιακή τηλεόραση, μετά τους κυβερνητικούς χειρισμούς που οδήγησαν στον ξαφνικό θάνατο της ΕΡΤ και έπειτα από φωτογραφική προκήρυξη διαγωνισμού επιλογής παρόχου δικτύου ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος με αντικείμενο τη διάθεση για 15 έτη των συχνοτήτων ψηφιακής τηλεόρασης εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας, ανακοινώθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2014 από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) η χορήγηση των δικαιωμάτων χρήσης Ραδιοσυχνοτήτων Επίγειας Ψηφιακής Ευρυεκπομπής στην μόνη συμμετέχουσα Εταιρεία «Digea Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε.» έναντι χαριστικού συνολικού τιμήματος ύψους 18.336.000 €.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδείξει και καταγγείλει με κατάθεση ερωτήσεων και επίκαιρων ερωτήσεων το ζήτημα του φωτογραφικού χαρακτήρα της ως άνω προκήρυξης. Συγκεκριμένη διάταξη των προδιαγραφών απέτρεψε άλλη εταιρεία να λάβει μέρος στον διαγωνισμό, γεγονός αποκαλυπτικό της παράδοσης του πλήρους έλεγχου των ψηφιακών τηλεοπτικών εκπομπών στην κοινοπραξία που έχουν δημιουργήσει έξι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί εθνικής εμβέλειας.

Πέραν των προκλητικών διατάξεων της προκήρυξης που φωτογραφίζουν συγκεκριμένη ομάδα επιχειρηματικών συμφερόντων, που πλέον αποτελεί και προμηθευτή της υπηρεσίας και ταυτόχρονα πελάτη της, τίθεται ζήτημα διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος καθώς εκχωρήθηκε ένα φυσικό μονοπώλιο έναντι ιδιαίτερα χαμηλού τιμήματος, προκαλώντας ζημία στο δημόσιο από διαφυγόντα έσοδα.

Οι συνέπειες όμως της χαριστικής και προειλημμένης απόφασης εκχώρησης του δικτύου ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος μονοπωλιακά σε έναν πάροχο, έχουν άμεσο αντίκτυπο στους περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς ανά την επικράτεια, οι οποίοι εξαναγκάζονται να συμβληθούν με τον έναν και μοναδικό πάροχο δικτύου, ο οποίος μάλιστα ελέγχεται από τους ανταγωνιστικούς προς αυτούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας.

Όπως καταγγέλλεται από την Ένωση Περιφερειακών Καναλιών Ελλάδος (Ε.ΠΕ.Κ.), οι όροι των συμβάσεων με την «Digea Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε.», εφόσον τίθενται από τον πάροχο του δικτύου, εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Παρόχου, χωρίς οι περιφερειακοί σταθμοί να έχουν την όποια διαπραγματευτική δύναμη. Ειδικότερα, εκπρόσωποι περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών κάνουν λόγο για καταχρηστικούς όρους της σύμβασης καθώς και για εκβιαστικό δίλημμα που θέτει η «Digea Ψηφιακός Πάροχος Α.Ε.», με αποτέλεσμα να απειλούνται με κλείσιμο όσοι σταθμοί δεν υπογράψουν τη σύμβαση.

Επιπρόσθετα, καταγγέλλουν ότι οι συχνότητες των περιφερειακών σταθμών συρρικνώνονται άνευ εμφανούς λόγου και δεν χωρούν πλέον όλοι οι σταθμοί να εκπέμψουν. Αποτέλεσμα αυτού είναι, η ποιότητα του σήματος εκπομπής των περιφερειακών σταθμών να είναι χαμηλή, ιδίως σε σχέση με τους σταθμούς εθνικής εμβέλειας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι για την Κεντρική Μακεδονία σε 2 διαύλους πρέπει να εκπέμψουν 16 τηλεοπτικοί σταθμοί.

Τα μισθώματα για τη μεταφορά του ψηφιακού σήματος, παρότι εν πρώτοις φαίνονται λογικά, δίδεται το δικαίωμα στον πάροχο (Digea), να ζητεί ανά έτος και αιτιολογημένα την αναπροσαρμογή τους, ανάλογα με τον αριθμό των περιφερειακών σταθμών που εκπέμπουν: το κόστος συμμετοχής ενός καναλιού -αν κλείσει- μεταφέρεται στους υπόλοιπους. Έτσι είναι άγνωστο που θα φθάσουν τελικά τα μισθώματα σε βάθος 15ετίας και με δεδομένη την οικονομική κρίση.

Ουσιαστικά διαμορφώνεται ένα θεσμικό, οικονομικό, νομικό και τεχνικό status που είναι απαγορευτικό για τη συνέχιση της λειτουργίας πολλών περιφερειακών καναλιών, οδηγώντας σταδιακά στη συρρίκνωση του περιφερειακού τηλεοπτικού τοπίου και τη φίμωση της πολυφωνίας.

Επειδή με τις άνευ προηγουμένου μεθοδεύσεις και πολιτικές στο χώρο της ραδιοτηλεόρασης, οι περιφερειακοί σταθμοί οδηγούνται σε εξόντωση,

Επειδή, με το λουκέτο στην ΕΡΤ και την ίδρυση της ΝΕΡΙΤ, η « νέα δημόσια τηλεόραση» δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στη δυνατότητα που της δίνει ο νόμος να αναπτύξει τη δική της πλατφόρμα μεταφοράς επίγειου ψηφιακού σήματος, ως «αντίβαρο» στη Digea,

Επειδή δεν προηγήθηκε καμία διαβούλευση από την πλευρά της ΕΕΤΤ για τυχόν βούληση των Περιφερειακών σταθμών να αναπτύξουν τη δική τους πλατφόρμα μεταφοράς επίγειου ψηφιακού σήματος, δεδομένου ότι ορισμένοι από αυτούς είχαν πραγματοποιήσει δικές τους επενδύσεις,

ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Θα ακυρώσει τον φωτογραφικό διαγωνισμό, που ανέδειξε τη DIGEA μονοπωλιακό πάροχο ψηφιακού σήματος;
2. Θα δώσει τη δυνατότητα στη Δημόσια τηλεόραση και στους περιφερειακούς σταθμούς να ιδρύσουν τη δική τους πλατφόρμα μεταφοράς ψηφιακού σήματος, έτσι ώστε οι περιφερειακοί σταθμοί να μην εξαρτώνται από την αποικιοκρατικού τύπου σύμβαση με την Digea;
3. Ποια άμεσα μέτρα θα λάβει ώστε να συνεχίσουν την λειτουργία τους οι περιφερειακοί τηλεοπτικοί σταθμοί ανά την επικράτεια;

 30/09/2014

Οι ερωτώντες βουλευτές